შეგროვილი ლოცვა

ეს მოხდა ერთხელ
დიდი ხნის წინათ…

 

ერთხელ მშრალ ხიდზე მიმავალს რომანტიკული განცდებით მოსიარულე ახალგაზრდას გალაქტიონი წარმომიდგა თვალწინ, რომელიც სასმელისთვის ფულს მთხოვდა, ეს საქციელი მას ამცირებდა ერთგვარად თუმცა იწვევდა ღრმა პატივისცემის გრძნობასაც ამავე დროს ჩემში. ეს არ იყო ნამდვილი გალაქტიონი, ის იყო ჩვეულებრივი მოხუცი ბაბუა, მოგრძო წვერით, სასიამოვნო მანერებით და არაჩვეულებრივი აურით, რომელმაც ჩემი ხელი აიღო, ეამბორა და დამლოცა. ხურდა მთხოვა, ხურდა გავუწოდე არა როგორც მოწყალება, არამედ როგორც მადლობის ნიშანი, იმ აურისთვის რომელიც მან მშრალ ხიდზე მიმავალი სტუდენტი გოგონას ირგვლივ მოაბნია და გზა, რომელსაც სულ საყვარელი ქალაქის მონატრებისგან გამოწვეული სევდით სავსე გადიოდა, უფრო ნათელი და ლამაზი წარმოუჩინა, საიდანაც მტკვარი და სამება ერთ არეალში ულამაზეს ნახატს წააგავდა. თითქოს ყველანაირი სიწმინდე ერთად  გოგონაში და  მოხუცში იყო თავმოყრილი და ეს ნათელი აცისკროვნებდა იმ წუთას მათ შორის შექმნილ და ამავდროულად არარსებულ „მისტიურ“ პოეტურ სამყაროს.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s